یک فراکاو جنبشی آزاد در علوم مختلف
به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى ، از روان پزشک پرسیدم شما چطور می فهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه ؟
روانپزشک گفت :
ما وان حمام را پر از آب میکنیم و یک قاشق چایخورى ، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می گذاریم و از او می خواهیم که وان را خالى کند .
من گفتم :
آهان ! فهمیدم .
آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ تر است .
روانپزشک گفت :
نه !
آدم عادى درپوش زیر آب وان را بر میدارد شما می خواهید تختتان کنار پنجره باشد ؟
نتیجه گیری :
اول راه حل همیشه در گزینه های پیشنهادی نیست .
دوم در حل مشکل و در هنگام تصمیم گیری ، هدفمان یادمان نرود .
در حکایت فوق هدف خالی کردن آب وان است نه استفاده از ابزار پیشنهادی .
سوم همه راه حل ها همیشه در تیر رس نگاه نیست .
____________________________________
____________________________________
